2020’nin en beğenilen müzikleri

Hiram Lee ve Matthew Brennan
13 Ocak 2021

COVID-19 pandemisi 2020’de müzik endüstrisini mahvetti. Canlı performansların iptal edilmesi ve müzik mekânlarının kapatılmaya zorlanmasıyla birlikte çok sayıda sanatçı işsiz kaldı. Çoğu, müzik yıldızlarının spot ışığının çok dışında çalışan müzisyenlerin ve teknik destek ekiplerinin geçim kaynakları yıkıma uğradı.

Bütün bu korkunç duruma ek olarak, aralarında caz müzisyenleri Lee Konitz, Ellis Marsalis, Bucky Pizzarelli, Mike Longo ve Wallace Roney ile country şarkıcıları John Prine ve Charley Pride’ın da bulunduğu birçok deneyimli sanatçı hayatını kaybetti. Bunlar, işçiler ve sanatçılar için sonuçları ne olursa olsun, toplumun en zengin katmanlarının sürekli zenginleşmesini garanti etmeyi amaçlayan politikaların neden olduğu gereksiz ölümlerdi.

John Prine

Bu benzeri görülmemiş kayıp ve zorluğa rağmen müzisyenler müzik yapmaya devam ettiler ve dinleyicilerle bağlantı kurmanın yeni yollarını buldular. Çoğu canlı, samimi ve gayri resmi performansları kendi evlerinden yayınladı. Klasik müzik piyanisti Igor Levit’in Twitter üzerinden verdiği konserler özellikle dikkat çekiciydi.

Birkaç sanatçı George Floyd’un polis tarafından öldürülmesiyle ilgili küresel protestolara destek olmak için şarkılar söylerken, nihayetinde 2020’de somut sosyal dünyanın sadece küçük bir kısmı müzikte yer buldu. En iyi koşullardaki olayların ardındaki sanat izleri ve hatta bugün çalışan en iyi sanatçılardan bazıları, hiç şüphesiz bu kadar büyük bir krizle boğuşmaya hazırlıksızdı. Ancak 2020 yılının deneyimlerinin en hassas müzisyenlerin eserlerinde nihai yansımasını bulması kaçınılmazdır.

Bu yapıldığında da sanattaki en kötü eğilimlerin bazılarını tanıtmakla meşgul olan köklü kültür eleştirmenlerinden çok az destek bulacaktır. Müzik, giderek daha çok kültürel veya kişisel kimlik sembolizmi olarak kullanışlılığına göre değerlendiriliyor. Belirli bir müzik parçası, şu ya da bu kimlik için “güçlendirici” olarak satılabildiği sürece, müziğin gerçek içeriği veya kalitesi çok az önem taşıyor. Bunun 2020’deki en kötü örneği, eleştirmenlerin, rapçiler Cardi B ve Megan Thee Stallion’un cinsel yönden yersiz, hatta pornografik “WAP” şarkısına yaptığı övgülerdi.

Charles McPherson, Jazz Dance Suites

Aşağıda seçilen kayıtlar bu yıl pek övülmediler ama 2020’nin en iyileri arasındaydılar.

Hiram Lee’nin seçtikleri

Aşağıda listelenen albümlerden en sık dinlediklerim, Amerikalı saksafoncu Greg Osby ve İsviçreli davulcu Florian Arbenz’in düet kayıtlarını içeren Reflections of the Eternal Line; Sam Lee’nin bazı durumlarda asırlık halk şarkılarını çoğu zaman şaşırtıcı bir yakınlıkla seslendirdiği Old Wow ve Rufus Wainwright’tan, yılın muhtemelen en güzel bestelenip icra edilen pop müziğini içeren Unfollow the Rules oldu.

Rufus Wainwright, Unfollow the Rules

Caz

Reflections of the Eternal Line–Greg Osby ve Florian Arbenz

Toys/Die Dreaming–JD Allen

Jazz Dance Suites–Charles McPherson

Swallow Tales–John Scofield, Bill Stewart, Steve Swallow

New York Paradox–Omer Avital: Qantar

America at War–Joel Harrison +18

There is a Tide–Chris Potter

Pop & Folk Müzik

Old Wow–Sam Lee

Unfollow the Rules–Rufus Wainwright

They’ll Never Keep Us Down–Kelsey Waldon

Rawer than Raw–Bobby Rush

Kingdom in My Mind–The Wood Brothers

Matthew Brennan’ın seçtikleri

Bu yıl pop müzikte en ilgi çekici gördüğüm albümler ve şarkılar bunlar. Her albümün kendine has güçleri ve ödülleri vardır ancak hiçbiri de belirli zayıflıklardan yoksun değildir. Yine de çoğu, ilham için dünyaya ve tarihe –gerçek ya da mecazi olarak– bakma özelliğine sahiptir. Sonuçlar genellikle müziğin heyecan verici seslere ve duygulara açılması şeklinde olur. Pek çok albüm, tam anlamıyla gerçekleştirememiş olsalar bile, müzik tarzları, etkiler, ruh halleri ve duygular arasında ortak bir dil ve deneyim bulmaya çalışıyorlarmış gibi hissettirirler.

ABD’de Demokratik Parti tarafından işçileri ve gençleri bölmenin öncelikli yöntemi olan kimlik politikası, pop müzikte hâlâ çok zararlı bir etkiye sahip. Mevcut sosyal ve ekonomik durumun kimi yönleriyle en ikna edici şekilde boğuşan şarkılar —ki bu yöndeki çabalar bu yıl son derece yetersiz kaldı— işçilerin ve gençlerin acılarını ırklarına, cinsiyetlerine veya milliyetlerine göre duvarlar örerek ayırmaktan uzak durdular.

Daha güçlü sanatçılar, Wall Street veya Pentagon’daki suçluları hedef almak yerine, daha evrensel ve somut yönlere doğru ilerlemeye çalıştılar. Steve Earle’ün 2010 Upper Big Branch maden felaketiyle ilgili albümü bu bağlamda öne çıkan bir eserdi. Aşağıda listelenen birkaç şarkı da kayda değer girişimlerde bulundu. Bazı elektronik müzik ve caz müzisyenleri de düşünceli, canlandırıcı bestelerle iz bırakmayı sürdürüyor.

The Mavericks, En Español

Rock ve Folk Albümleri

Ghosts of West Virginia–Steve Earle ve the Dukes

En Espanol–The Mavericks

The Dancing Devils of Djibouti–Groupe RTD

Shore–Fleet Foxes

Mordechai–Khruangbin

Bonny Light Horseman–Bonny Light Horseman

Caz Albümleri

Connect–Charles Tolliver

New Horizons: Young Stars of South African Jazz–Çeşitli Sanatçılar

Palo Alto–Thelonious Monk (önceden piyasaya sürülmemişti)

Charles Tolliver, 2009 yılı (Kaynak:—Gene Jackson)

Ek Albümler

Birkaç albüm şu ya da bu şekilde ilginç arşiv eskizleri sunuyordu. Örneğin, geç bir keşif; Perulu kumbiya müzisyeni Raúl “Ranil” Llerena Vásquez’in Analog Afrika plak şirketi tarafından çıkarılan ilgi çekici kariyer retrospektifiydi. Esas olarak kırk ya da elli yıl önce yaratılmış çeşitli Amazon müzikal seslerini ve tarzlarını bir araya getiren Vazquez’in müziği, genellikle bu yıl pop müzikte üretilen her şey kadar canlı geliyor.

Ranil y su Conjunto Tropical–Raúl Llerena Vásquez

Sketches of China–Xuefei Yang

Azerbaijani Gitara–Rustem Quliyev

Heart’s Ease–Shirley Collins

Göze Çarpan Pop Şarkıları

Time (You and I)”–Khruangbin

La Sitiera”–The Mavericks

4 American Dollars”–U.S. Girls

Clean Kill”–Coriky

It’s About Blood”–Steve Earle and The Dukes

Michigan Hammers”; “Modern Business Hymns”–Protomartyr

Five More Minutes”–The War and Treaty

Etran”–Disclosure

Dikkate değer canlı yayın performansları ve konserler:

Beethoven Piano Sonatas (Cycles 1–7)–Igor Levit

Paradise (John Prine Tribute Performance)–Çeşitli Sanatçılar

30 Aralık 2020